Zwierciadło forum

wydaje mi sie, ze jest dla kazdego co najmniej jeden sposob. najbardziej mi pomaga w pracy smianie sie - w doslownym sensie - z problemow. Tyle, ze do tego tez trzeba miec odpowiednie warunki, np miec z kim sie posmiac. I znalezc te chwile, zeby sie posmiac. Potem juz wszystko z gorki idzie. Moja praca jest - w moim osobistym odczuciu - tak bardzo stresujaca, ze bez takiego odreagowania zaczalbym krzyczec na ludzi.
pozdrawiam i powodzenia,

Myślenie o pracy stresuje mnie coraz bardziej.
Dlaczego?
Cały czas gdzieś porównuje się do innych i to do tych lepszych, którzy mają lepsze wykształcenie, pracę, stanowiska, warunki,
więcej pieniędzy.

Mam wrażenie, że praca mnie katuje, że robię to za karę i czuję się naprawdę często za coś winny, ale nie wiem co to jest.

Kiedy przeglądam się w sukcesach innych ludzi dochodzę do wniosku, że niczego nie osiągnąłem w życiu.

Mam wszystko, ale kiedy zaczynam myśleć o kwocie 300 tyś to jestem gdzieś bardzo daleko stąd.

Myślę czy to dużo czy nie, a może jestem zbyt pazerny, nie nasycony. Przecież inni mają kilka domów,
jachtów, a ja chcę tylko te 300 tyś na moje małe coś.

Nie tak to wszystko miało wyglądać i mam wrażenie, że to żart. Bardzo dobry żart. Tylko szkoda, że nas to nie śmieszy.

Kiedy myślę o pracy to wiem, że jesteśmy uzależnieni od pieniędzy. Jesteśmy okaleczeni i poranieni, że musimy to robić.

Napiszcie mi jak mam się pogodzić z tym, że musimy tak trwać.

Widzę starszych ludzi, którzy dorabiają do emerytury.
Kiedyś może myśleli tak jak ja.

Bo oddech to rzecz, na którą nie zwracamy uwagi, ale to właśnie dzięki niemu mamy tyle energii .. spory skrót myślowy. Warto jednak nauczyć się różnych technik oddechowych. Ja osobiście polecam;)

Witajcie,
Bardzo dziekuję za wszelkie Wasze wpisy - dzielenie sią doświadczeniami, zarówno tymi pozytywnymi - z własnych poszukiwań, jak i tymi trudnymi, bolesnymi... 
Widać, że intesnywnie szukacie sposobów, by poradzić sobie ze stresem. To bardzo dobry kierunek. Rzeczywiście tak jest, czy nam się to podoba, czy nie, że natura wyposażyła nas w dwa główne sposoby reakcji na stres. Gdy mamy do czynienia z zagrażającą, trudną dla nas sytuacją nasz organizm szykuje się do ucieczki, bądź ataku. Tymczasem w naszym współczesnym świecie często narażeni jesteśmy na  trudne, nieprzyjemne sytuacje, bez możliwości ucieczki lub ataku. Teoretycznie oczywiście możemy skorzystać w pracy z obu tych reakcji. Konsekwencje jednak mogą być bardzo poważne i nie zawsze jest to najlepsze wyjście z sytuacji. Jeśli nie uciekamy i nie atakujemy pozostajemy w stanie nieustającego napięcia. Z tym napięciem musimy coś zrobić, by nie zamieniło się w chorobę. Wszystkie sposoby, o których piszecie mogą być tu bardzo pomocne. Warto wybrać taki, który odpowiada Wam najbardziej.
Z badań prowadzonych przez 4business&people wiemy dziś dokładnie, że warto na pewno zainwestować w rozwój swojej siły i odporności psychicznej. Oznacza ona naszą zdolnośc do osiągania świetnych wyników i świetnej formy, pomimo trudności, presji i pojawiających się przeszkód. Składa sie na nią: nasza pewnośc siebie, nasze podejście do wyzwań i problemów, wytrwałość w realizacji celów i zadań oraz nasze poczucie wpływu na siebie i otaczajacy nas świat. Nasze badania wskazują, że jest ona powiązana z odnoszeniem sukcesów, naszą osobistą efektywnością,  awansem, optymizmem, realistycznym postrzeganiem siebie, wytrzymałością fizyczną, lepszym radzeniem sobie z lękiem i złością...
Siła i odporność jest naszym wewnętrznym silnikiem, który napędza nas do działania. By osiągać sukcesy, czy to w życiu zawodowym, czy też prywatnym trzeba mieć siłę. Wiemy, ze ona jest w nas, warto więc ją rozwijać.
Zwierciadło wspólnie z 4business&people w ramach akcji Wolni od stresu zachęca Was wszystkich do zbadania swojej siły i odporności psychicznej.  Badanie dostępne jest
on line. Po jego przeprowadzeniu każda/y z Was otrzymuje swój indywidualny raport rozwojowy, zawierający interpretację wyników oraz indywidualne sugestie rozwojowe.
Każda podróż, również podróż rozwojowa zaczyna się od określenia miejsca, w którym jeteśmy i zaplanowania miejsca, w którym chcemy być. Warto zobaczyć, jaką siłą i odpornością dysponujemy i zaplanowac jej rozwój. Zapraszamy Was serdecznie do udziału w badaniu.
Szczegóły na stronie www.4bp.com.pl.
Zapraszam Was również do dlaszej dyskusji i dzielenia się swoimi doświadczeniami.

Z pozdrowieniami, oby wielki stres Was omijał.

Katarzyna Kloskowska-Kustosz

Anna napisał:

Lubilam swoja prace, oczywiscie nie byla wolna od stresow. Duza korporacja, czulam sie dobrze, mialam wrazenie bezpieczenstwa.
Moze nie powinnam pracowac tak dlugo na jednym stanowisku, powinnam przyjmowac propozycje szkolen ,
półrocznych wyjazdow poza miejscem zamieszkania.
Ja jednak wolalam mniejsze pieniadze i bycie z rodzina. Nowy szef -  podziekowal mi za wspolprace i zatrudnil
nowa osobe mlodsza, ktorej mogl zaproponowac mniejsze wynagrodzenie. Jakie to banalne.
Moje wieloletnie doswiadczenie, coroczne bardzo dobre oceny pracy  i wszystko to jest juz mi nie potrzebne.
jestem po czterdziesce, wszedzie slychac o panoszacym sie kryzysie.
Jak sobie z tym poradzic. Czuje jak wszystko mnie przygniata.

W podobnej sytuacji byłam gdy zmieniłam swoją drogę ..
Byłam inna o tyle, że miałam małe doświadczenie w zawodzie, w którym chciałam pracować. Przygniotło mnie na chwilkę wszystko, a później znalazłam pracę wiele to kwestia nastawienia. Masz czas na smutek i nawet na załamanie, ale wstań silna i pokaż swoją wartość.

Uwielbiałam swoją pracę tak bardzo, że przez 6 lat dawałam się wykorzystywać i manipulować mojej szefowej (mówiącej zawsze, że jest moim przyjacielem), cierpiała na tym moja rodzina, znajomi ale najbardziej cierpiałam ja sama - pracując bez urlopu, z prawie cotygodniowymi wyjazdami, z zawsze włączoną komórką, zawsze gotowa, dyspozycyjna, uśmiechnięta aż ...wylądowałam na kardiologii - i wtedy dopiero mogłam spokojnie pomyśleć co ja właściwie robię, stres, towarzyszący mi przez ostatnie lata o mało co mnie nie zabił. złożyłam wypowiedzenie, rozstałyśmy się w bardzo nieelegancki sposób (nie z mojej strony) i po pierwszym zachłyśnięciu się wolnością wpadłam w czarną dziurę - mam 50 lat, wąską specjalizację, co ja zrobiłam, gdzie ja znajdę pracę!? przez miesiąc płakałam codziennie, nie mogłam spać ani jeść, ale wreszcie któregoś dnia moja córka napisała do mnie na gg (jest w Hiszpanii) - czym ty się przejmujesz? przecież nie musisz pracować, możesz ale nie musisz, jesteś wspaniałym fachowcem - jeśli tylko zechcesz znajdziesz pracę natychmiast! - uspokoiłam się, rozejrzałam i w ciągu następnego miesiąca znalazłam pracę - cichą i spokojną, nie związaną z moją pasją ale dającą dochód i stabilizację a pasję będę realizować "po godzinach" - Anno, rozejrzyj się - jest tyle wspaniałych możliwości, które tylko czekają aby się przed Tobą otworzyć - daj szansę życiu, uśmiechnij się - pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki!

i TO JEST DOSKONAŁY POMYSŁ.
Wiosna daje się zauważyć.

Porównanie z ludzmi to troszeczkę pułapka, nawet jeśli pozornie są ludźmi sukcesu.
Bo czym jest sukces? Obawiam się, że .. dla każdego coś innego!

Całkowicie bezpiecznie mogę Cię zapewnić, że nowa droga będzie inna. Nowa. Może być nawet taka jak chcesz.
Doskonale rozumiem, że możesz czuć rozczarowanie (bo to nie był Twój wybór) i wiem, że możesz podjąć decyzję, co z tym uczuciem zrobić. Możesz je kultywować i przyglądać się tak długo jak Ci to będzie potrzebne.
A potem, ...
Hmm, mogę powiedzieć jak to było u mnie: odnalezienie radości w uważnym wykonywaniu codziennych czynności, lektura, na którą nie było czasu (między innymi zabawne acz niechlujnie trochę wydane przemyślenia Ernie Zielińskiego "Radość niepracowania"), odbudowa zaniedbanych relacji ze znajomymi ( nie zawsze proste, bo oni w większości byli nadal w kieracie i nie mieli "tyle czasu").
Przede wszystkim czas dla siebie.
Zrozumienie mojego postrzegania różnicy pomiędzy chęcią pracowania a "koniecznością".

Potem przyszło rozróżnienie pomiędzy potrzebowaniem (rzeczy, ludzi, sytuacji) a docenieniem tego co mam.

Tu niestety nie ma złotych reguł. Dla tych, którzy są pogrążeni w strapieniu rady takie jak spa, kosmetyczka, wyjazd do Paryża czy wizyta u terapeuty brzmią trochę bezsensownie... A może są jednak całkiem w porządku? Nie dowiesz się, dopóki nie spróbujesz.
Jak mawiają nurkowie: tylko nurkując zbyt głęboko można się  precyzyjnie dowiedzieć co oznacza "wystarczająco głęboko". 

Każdy pomysł jest ok, byle był Twój i wspierał Cię w wyborze Twojej ścieżki.
Kiedy mi zegar biologiczny wskazał 40+ dotarło do mnie, że już niczego nikomu nie muszę udowodnić i wybór dalszej drogi wreszcie może być mój.
Pojawiły się wspomnienia: jakie były moje dzieciece marzenia, czym zawsze były moje marzenia.
I potem nastąpiła ich realizacja.

Nie od razu, aczkolwiek wyjątkowo krótko - po kilku dniach odpoczynku od przeszłości. Przeszłość trzeba zostawiać tam gdzie jej miejsce - w przeszłości. Przyszłość natomiast jest kiepsko przewidywalna. Pozostaje "teraz". Tym się warto zajmować. Bo jest.

jakby co, pytaj dalej, chętnie się podzielę szczegółami

Pozdrawiam


p.s. Może to mało ważne, ale spieszę wyjaśnić: jestem facetem:)

O, no to ja się bardzo cieszę.

Z Paryża nie rezygnuj tak łatwo. To fajne miejsce z niezłym światłem:)

Zrezygnuj natomiast z zapominania.Z doświadczenia wiem, że im bardziej chce się zapomnieć, tym trudniej to przychodzi.Jak się nad tym zastanowić to oczywiste. Mysli się o tym, o czym się chce zapomnieć,  czyli myśli się o tym i... nie można zapomnieć

Zajęcie się czymś tu i teraz załatwia tę sprawę.

Cieszę się, że kupiłaś tę książeczkę, jest lżejsza niż te poważne opracowania o pozytywnym myśleniu. Na nie przyjdzie czas kiedyś.
Ostrzegam jednak: żadna książka niczego za mnie jeszcze nie załatwiła.
Trzeba po prostu coś zrobić.

Dla siebie.

Nie odkładaj jednak tego. Mazury będą fajne kiedy będą. A teraz co?

Niech to będzie małe coś.... Polecam zatem małe, lekkie czytanie , dr. Robert Maurer "filozofia Kaizen".  I do roboty:)

Udanej lektury i uważnego dnia życzę.

Trzymaj się pogodnie

Coż,

środki farmakologiczne,podobnie jak alkohol, narkotyki i co tam jeszcze przyjdzie nam do głowy są stworzone przez ludzi i dla ludzi. Nie są złe same w sobie.
Jeżeli pomagają to wspaniale.
Pytanie: na co?
Ja opowiadam się raczej za skupieniem się na przyczynach niż na skutkach. Łagodzenie objawów ... obawiam się, nie usuwa przyczyny. I z czasem objawy będą wracać, co wymaga coraz silniejszych środków i koło kręci się dalej.
Doraźnie, chwilowo - tak. Ale to początek działania i warto nie zapominać o tym gdy objawy miną.

Taiken zgadzam się z Tobą, zawsze trzeba znaleźć przyczynę takiego stanu rzeczy. Jednak czasem są sytuację tylko przejściowe, chwilowe i wtedy można jak napisała mammalia wspomóc złagodzenie stresu, czy tez stanu silnych emocji tabletkami ziołowymi. Ważne, że pomagają wtedy kiedy to jest potrzebne i praktycznie "natychmiast".

Ostatnio edytowany przez Lukrecja_ (2009-05-16 10:16:25)

Ja jestem przeciwniczką tabletek, chociaż ziołowe mogą być. Jak już jest bardzo źle to piję melisę. Czasem łyknę neospazminę. Jednak najlepszy sposobem na rozładowanie stresu jest bieganie i rower i to w szybkim tempie. Potem jestem jak nowo narodzona. Kiedy jestem na urlopie to jeżdżę konno, nieźle doładowuje baterie. W ciągu dnia za biurkiem, zwykle biorę kilka głębszych oddechów i liczę do dziesięciu. Co i Wam polecam!

P.S. Obecnie w pracy jestem na wylocie, mimo to staram się myśleć pozytywnie. Złe myśli działają na mnie destrukcyjnie. Głowy do góry, będzie dobrze:)

Chciałam się z Wami podzielić moim sposobem na wzmacnianie siebie i stres.

Już jakiś czas temu spotkałam się z tematyką siły i odporności psychicznej. To był dla mnie trudny czas - wiele zmian w życiu na raz: nowa praca, a właściwie początki działalności gospodarczej, nowe mieszkanie, zerwanie zaręczyn. Byłam w sporej rozsypce i nie wiedziałam od czego zacząć.

I wtedy usłyszałam o teście MTQ48 na siłę i odporność psychiczną. Wykonałam go i po kilku minutach na skrzynce mailowej zobaczyłam swoje wyniki. Wszystko wskazywało na to, że mam sporo pracy, ale opisie wyników znalazłam wiele cennych wskazówek jak rozwinąć np. moją konsekwencję, a raczej niekonsekwencję w działaniu oraz kontrolę emocji. Poświęciłam trochę czasu na pracę własną, znalazłam super coacha (Polecam Kasię Kloskowską-Kustosz, dzięki Kasiu!!!), która pomogła mi poukładać moje roztrzepane myśli.

Dużo zmieniło się od tego czasu i zmienia się cały czas. Sprawy, z którymi się mierzę nie są mniejsze, lecz znacznie trudniejsze, a pomimo to jestem szczęśliwa i jestem dumna ze swoich reakcji, i chyba innym też ze mną łatwiej, stąd dużo więcej dobrych osób wkoło mnie. W czasie ostatniej Dojrzewalni Róż kupiłam kolejny test, aby sprawdzić postępy i... tak jak czułam, wyniki poszły znacznie w górę.

Gorąco polecam zmierzenie swojej siły i odporności, bo wiadomo od czego zacząć i gdzie szukać dalej pomysłów na swój rozwój. Życzę Wam odnalezienia swojej radości i spokoju ducha - ja znalazłam:-)